De zomer loopt op zijn einde en daarmee verdwijnt ook het argument dat er "nog tijd genoeg is" om onze gasvoorraden op peil te krijgen. De cijfers zijn ronduit zorgwekkend: de Europese vulgraad staat eind augustus 2026 rond de 62%, ruim onder het vijfjaarsgemiddelde en fors lager dan de 75% van vorig jaar. Nederland doet het nog slechter, met een vulgraad die net onder de 46% ligt. Dat is de laagste stand sinds het begin van de metingen in 2011. In België is de situatie zelfs nog schrijnender, slechts 41% tegen een jaar eerder nog 91%. De EU-doelstelling van 80% vulgraad op 1 december lijkt daarmee vrijwel onhaalbaar; de markt houdt nu rekening met hooguit 70%.

Daar komt de geopolitieke onzekerheid bovenop. De tijdelijke wapenstilstand tussen de Verenigde Staten en Iran is formeel afgelopen. De spanningen rond de Straat van Hormuz lopen weer op en de huidige situatie van beperkte scheepvaart blijft dus intact. Zoals bekend gaat een fors deel van 's werelds olie- en lng-transport vaart door die nauwe zeestraat. Wanneer daar onzekerheid ontstaat, stijgen risicopremies in de energiemarkt vrijwel automatisch. Wij voelen dat in Europa direct in de portemonnee, van de gasprijs tot aan de pomp.

Met lage voorraden, een naderend stookseizoen en een instabiele regio die nog altijd een deel van de wereldwijde energiestromen bepaalt, is gaszekerheid opnieuw een thema dat beleggers niet kunnen negeren. Daarmee komt één bedrijf steeds prominenter in beeld: het Noorse Equinor.

Een bekende naam, maar niet bij het grote publiek

Waar namen als Shell, BP en TotalEnergies bij de meeste beleggers direct een belletje doen rinkelen, blijft Equinor voor het bredere publiek relatief onopvallend. Toch is het bedrijf, dat voor bijna 67% in handen van de Noorse staat is, één van de grootste energiebedrijven van Europa. Het is tevens verreweg de grootste leverancier van gas aan de Europese Unie. Waar veel oliemajors wereldwijd verspreid opereren, ligt het zwaartepunt van Equinor dicht bij huis: op het Noors Continentaal Plat. Het kan rekenen op een stabiele en politiek voorspelbare thuisbasis pal naast de Europese afzetmarkt.

Noors, Amerikaans of Russisch gas: ieder financieel én politiek een ander verhaal

De vergelijking tussen de drie belangrijkste gasbronnen voor Europa laat een duidelijk patroon zien.

Russisch gas is sinds het uitbreken van de oorlog in Oekraïne een politiek beladen keuze geworden. De EU heeft zich gecommitteerd aan het volledig stopzetten van Russische gasimport. Los daarvan geldt Rusland als een onbetrouwbare partner: leveringen zijn in het verleden ingezet als drukmiddel. Voor Europese afnemers betekent dit nu nog indirecte financiering van de oorlog tegen Oekraïne en uiteindelijk ook simpelweg geen toegang meer tot dit gas.

Amerikaans lng heeft de afgelopen jaren een groeiend deel van de Europese vraag opgevangen, mede dankzij nieuwe exportcapaciteit in de Golf van Mexico. Financieel is dit een reddingsboei gebleken tijdens eerdere tekorten, maar het kent ook nadelen. Het gas moet vloeibaar gemaakt worden, per schip vervoerd en weer vergast. Dat brengt kosten mee en voegt CO2-uitstoot toe. Met het huidige politieke klimaat in de V.S., kan men zich ook afvragen of we hiervan afhankelijk willen zijn.

Naast bovengenoemde importeren we lng uit Qatar, maar dat ligt nu lastiger i.v.m. de vrijwel gesloten Straat van Hormuz en beschadigde lng-installaties in die regio. Gelukkig is er een betrouwbare partner dichterbij.

Noors gas, waarvan Equinor de belangrijkste leverancier is, gaat rechtstreeks via een vast leidingnetwerk naar het Europese vasteland. Geen tankers, geen zeestraten, geen afhankelijkheid van een geopolitiek instabiele regio. Noorwegen is bovendien NAVO-lid, politiek stabiel en al decennia een betrouwbare handelspartner van de EU. Financieel is pijpleidinggas doorgaans ook voordeliger dan lng, omdat de kosten voor het vloeibaar maken en scheepstransport wegvallen.

Kortom: waar Russisch gas politiek onwenselijk is geworden en Amerikaans lng kwetsbaar blijft door de huidige gespannen relatie met president Trump, combineert Noors gas financiële efficiëntie met geopolitieke betrouwbaarheid. Dat is niet alleen een boodschap voor beleidsmakers in Brussel, maar ook een structureel gegeven dat relevant is voor wie naar de vooruitzichten van Equinor kijkt.

De financiële kant: solide cijfers en kapitaalteruggave

Equinor publiceerde eind juli sterke tweedekwartaalcijfers. Het bedrijf boekte een aangepast bedrijfsresultaat van $11,5 miljard en een nettoresultaat van ruim $4,8 miljar, geholpen door hogere prijzen en een hogere productie. De totale productie steeg circa 3% op jaarbasis naar 2.200 vaten olie-equivalent per dag, mede dankzij twee nieuwe velden op het Noors Continentaal Plat: Eirin en Symra.

Ook voor aandeelhouders is er goed nieuws. Het bedrijf keerde een kwartaaldividend uit van $0,39 per aandeel en breidde het lopende aandeleninkoopprogramma verder uit, tot een totaal van maximaal $3 miljard voor heel 2026. De nettoschuldratio daalde bovendien fors naar 10,4% eind juni, tegenover 17,8% eind vorig jaar. Een gezonde balans dus die ruimte laat voor zowel verdere kapitaalteruggave als de nodige investeringen.

Timing is cruciaal

Beleggers die kijken naar kansen buiten de chip- en AI gerelateerde sectoren, zien bij Equinor een aantal lijnen samenkomen. De Europese gasvoorraden zijn structureel lager dan gebruikelijk voor deze tijd van het jaar, wat bij een gemiddelde tot koude winter kan leiden tot een prijsexplosie op de gasmarkt. Tegelijk zorgt de hernieuwde onzekerheid rond Iran en de Straat van Hormuz voor een risicopremie die vooral geïmporteerd gas via zeeroutes raakt. Dat maakt de rol van Equinor als stabiele, pijplijngebonden leverancier des te waardevoller binnen het Europese energielandschap.

Daar komt bij dat het bedrijf, ondanks de sterke onderliggende cijfers, minder in de schijnwerpers staat dan de bekendere oliemajors. Dat maakt dat het aandeel relatief iets minder duur gewaardeerd staat dan sommige concurrenten. Met een gezonde balans, een ruim aandeleninkoopprogramma en een dividendbeleid dat gekoppeld is aan de kasstroom, biedt Equinor een combinatie van directe kapitaalteruggave en blootstelling aan precies het thema dat deze winter waarschijnlijk het nieuws gaat domineren.

Energie blijft een cyclische sector: een milde winter, een snelle de-escalatie rond Iran, of een daling van de gasprijs kunnen het positieve scenario ook weer snel omdraaien. De kans daarop lijkt na maanden van patstelling op de kortere termijn echter onwaarschijnlijk. Ondertussen vechten ook andere landen om de steeds schaarsere lng voorraden. China, Japan en opkomende economieën als die van India vechten ook voor een constante gasstroom. Alleen een heel warm najaar en dito winter lijkt Europa op dit moment te kunnen redden van fors hogere energieprijzen, of een zeer ongewenste keuze voor Russisch gas.

Inspelen op een verdere opmars van de gasprijs en daarmee koerswinst bij Equinor kan met een turbo long 305.7 Deze heeft een hefboom van 3.7 en een ratio van 1. Let op: Equinor staat genoteerd op de Oslo Stock Exchange in Noorse kronen. Minder bekend kan zijn dat deze wisselkoers niet altijd stabiel is. De waarde van de Noorse kroon is nu ongeveer 11 NOK tegen de euro en beweegt mee met de mondiale olie- en gasmarkten. De huidige sterkte van de NOK kan een licht negatief effect hebben op de waarde van de turbo in euro’s.

Er zijn bij BNP Paribas Markets voor de meeste titels zowel turbo’s long als turbo’s short beschikbaar. Mocht u dit overwegen en dit past in uw portefeuille en strategie, gebruik dan bij voorkeur lage hefbomen om een eventuele vroegtijdige uitstop te voorkomen. Zie ook het educatieve YouTube kanaal van BNP Paribas Markets, waar u de diverse webinars en educatieve video’s kunt terugkijken.

Op het moment van schrijven heeft Bart Peters in privé geen positie in Equinor. Er kan verder sprake zijn van indirecte deelnemingen via beleggingsfondsen en/of kapitaalverzekeringen waarin voor hem belegd wordt en waar hij geen invloed op heeft op het beleggingsbeleid. Verder zijn er geen andere potentiële belangenconflicten bekend.

Bart Peters

Bronnen: Investor Relations, Energies Media en Business AM